Bijgewerkt op  28-06-2019
pastor@corneliuskerk-limmen.nl

  OP DE PEDALEN

 


 

OP DE PEDALEN                                   28 juni 2019

MIJN EERSTE STROPDAS
Een maand geleden deden 18 kinderen in onze parochie hun Eerste Communie. Voor de Dankzondag aan het eind van het seizoen hebben we ze weer uitgenodigd en hebben we ze betrokken bij de viering samen met alle koren. Het doet me weer terug denken aan mijn eigen Eerste Communie. Van de dag van mijn eerste communie herinner ik me best nog heel veel. De eerste stropdas die ik om had, die mijn moeder zelf voor me had gemaakt, niet een afdankertje van een neef of buurjongen: maar echt voor mij. Ik herinner me wat we aten: niet deftig grote-mensen eten, wat kinderen vaak niet lekker vinden, maar lekker zoete Haagse Bluf: omdat ik dat zo lekker vind. Ik herinner me het bezoek, de ooms en tantes, de juf, de pastoor. Het was een bijzondere dag, maar hoe ik ook mijn best doe: ik herinner me niet de viering. Echt indruk, blijvend indruk maakte voor mij het ‘erbij horen’. Het gevoel 'thuis' te zijn tussen de mensen, gezien te zijn. Het is misschien moeilijk om te omschrijven, maar ik voelde me bij mijn Eerste communie één met de mensen om me heen, opgenomen in een wereld waar het goed is om te zijn.

EEN GLIMP VAN DE EEUWIGE
Later, toen ik theologie studeerde en college volgde bij het vak sacramentenleer, hoorde ik over transsubstantiatie, (een moeilijk woord om aan te geven dat brood en wijn veranderen in lichaam en bloed van Christus). Maar zó had ik dat als kind niet ervaren: dat brood en wijn veranderd waren, dat wist ik bij wijze van spreken niet: ík was veranderd! De mensen om mij heen, de wereld om mij heen: die waren veranderd. En is dat ook niet precies wat een sacrament met je kan doen en moet doen? Dat Christus ons samenbrengt, dat we ons door Hem gedragen weten, dat we ons bemind en behoed weten door het leven, door mensen, door God? Soms kun je het éven voelen. Als een kind welkom is in de wereld van de volwassenen, als je iets ervaart van een wandeling door een prachtige tuin vol bloemen, als de ene mens zich deelt aan de ander. Ik hoop dat de 18 Eerste Communicanten dat ook hebben mogen ervaren. Dat wij allen dat mogen ervaren de komende vakantietijd. Ver weg of gewoon thuis. Een glimp van de Eeuwige….. Een mooie vakantietijd toegewenst.

pastor Johan Olling