Bijgewerkt op  16-02-2018
pastor@corneliuskerk-limmen.nl

  OP DE PEDALEN

 


 

OP DE PEDALEN                                   16 februari 2018

EEN KRUISJE OP JE VOORHOOFD LATEN TATOEĖREN
Na afloop van de Aswoensdagviering vroeg ik aan enkele kerkgangers wat ze straks zouden doen met het askruisje op hun voorhoofd. “Laat u het zitten of veegt u het weg? Mogen de mensen buiten zien dat u een askruisje gekregen hebt of schaamt u zich daarvoor?” Ik herinner mij een tijd geleden een foto in de krant van een Koptische gelovige, een christen in Egypte, die het kruisje op haar voorhoofd had laten tatoeėren. Die schaamde zich er blijkbaar helemaal niet voor om in een overwegend islamitisch land als christen door het leven te gaan.

MERKTEKEN OF EEN AANMOEDIGING GOEDE KEUZES TE MAKEN
De oude kerkvaders probeerden aan de nieuwe christenen van de eerste eeuwen in hun catechese uit te leggen wat de betekenis van dit kruisje op je voorhoofd is. Ze noemden dat een karakter, een merkteken, en ze maakten de vergelijking met de tatoeage die soldaten blijkbaar kregen als ze het Romeinse leger in gingen. Dat merkteken gaf aan waar je voortaan bij hoorde, van wie je nu was. Negatief gesproken doet het denken aan het brandmerken van koeien of slaven. De kerkvaders probeerden in de vergelijking met dat militaire merkteken ook nog iets anders duidelijk te maken. Na je doop sta je in dienst van iemand. Door je doop krijg je een opdracht mee, namelijk te leven in navolging van Hem van wie dat kruis het symbool is: Jezus. Daarom tekenen we ons tot op de dag van vandaag met een askruisje: als een herinnering en als een aanmoediging aan onszelf om ons opnieuw te concentreren op wat het betekent christen te zijn. De vastentijd is een periode om opnieuw naar ons concrete dagelijkse gedrag te kijken. Maar vooral na te gaan van welke gewoonten we slaaf geworden zijn en dat kan voor ieder van ons iets anders zijn. De vastentijd is een tijd om opnieuw onze vrijheid terug te vinden door keuzes te maken. Zo mag je Aswoensdag zien als een markeringsmoment, op weg naar Pasen, om te komen tot ommekeer.

pastor Johan Olling