Bijgewerkt op   27-03-2020
pastor@corneliuskerk-limmen.nl

  OP DE PEDALEN

 


OP DE PEDALEN                                      27 maart 2020

VERHUIZEN
Komende zaterdag gaan Nelleke en ik verhuizen van de Dusseldorperweg 68 naar
de Brugstraat 16. Samen met kinderen en aanhang hebben we de afgelopen weken geschilderd, geschuurd, geboord en schoongemaakt. We hebben samen goede afspraken gemaakt als het gaat om het coronavirus en zijn er klaar voor. We hebben door de jaren heen al op vele plekken gewoond, omdat je als ‘pastor’ een voorbijganger bent. Deze verhuizing is toch anders. Het is een bewuste keuze om na ons pensioen in Limmen te blijven wonen, dichtbij kinderen en ‘kleinkinderen’. Ik voel me op deze dagen een beetje staan op de berg Nebo. De berg in Jordanie waar je op de Jordaanvallei neer kijkt en iets kunt voorstellen hoe Mozes en het volk in de verte het nieuwe land zagen liggen. Het grote onbekende dat voor je ligt. Iets van dat onbekende ontdek ik ook als ik oudere en kwetsbare parochianen spreek over de onzekerheden en angst als het gaat om hun gezondheid en het coronavirus. Het is een onzekere tijd. Want denk nu niet – zo maakt het geloofsverhaal van Mozes ons duidelijk - dat als je de grens overgaat alles in het ‘beloofde land’ voor je klaar ligt. Nee zo werkt het niet. Als je de geloofsverhalen na Mozes verder leest en ook naar je eigen leven kijkt, weet je dat die weg naar een betere wereld verder gaat.

HET BELOOFDE LAND
Toen ik een paar jaar geleden daar boven op de berg Nebo stond, weet ik nog dat ik toen aan onze Palestijnse gids vroeg wat voor hem het ‘beloofde land’ betekende.  Hij vertelde mij toen over zijn familie. Dat zijn vader het voormalige Palestina heeft moeten ontvluchten tijdens de oorlog met Israël en dat zijn vader - nog steeds met de huissleutel in zijn bezit - er van uit gaat zijn oude huis weer terug te krijgen. Met o.a. dit voorbeeld gaf de gids aan hoe moeilijk en ingewikkeld de situatie in de wereld kan zijn als het gaat om vrede. Hij begreep, en maakte mij duidelijk, dat het ‘beloofde land niet iets is van ‘toen’ en ‘daar’ aan de overkant van de Jordaan, maar dat het ‘beloofde land’ gaat over ‘hier’ en ‘nu’, overal waar je leeft en woont. We beloofden elkaar daar boven op de berg Nebo, dat hij ‘zijn kinderen’, en ik ‘mijn kinderen’ zouden proberen voor te bereiden op een wereld waar vrede kan regeren.  Dat we zouden proberen onze kinderen op te voeden met respect voor anders- denkenden of anders-gelovenden, zonder gevoelens van haat en wraak. We beseften ons beiden dat er nog vele generaties na ons zouden volgen, voordat een volgende stap gezet zou kunnen worden. We keken daar op de berg Nebo naar de overkant en hebben stilletjes gebeden dat wij mensen Gods droom mogen koesteren diep in ons hart. Dat we ooit thuis komen met Hem aan onze zijde.

pastor Johan Olling