Pastoraal woord

OP DE PEDALEN

18 juni 2021

GESMOES EN GELACH TIJDENS MIJN OVERWEGING

Tijdens de overweging afgelopen zondag zag ik mensen met elkaar smoezen en naar elkaar lachen. Ja als predikant zie je alles! Ik had het over zaad en aarde en wilde duidelijk maken dat onze Schepper de Zaaier is en dat wij mensen de aarde zijn. Ik had geen idee wat de reden was van de lachende reacties vanuit de kerk. Na de viering kreeg ik de uitleg. Ik vertelde in mijn overweging – toen ik het had over het groeiproces van zaad naar vruchten – dat ik als kind opgegroeid ben met een vader die dagelijks naar zijn volkstuintje ging. Dat ik wist hoeveel tijd en moeite er nodig was om van de vruchten te mogen genieten. Als kind mocht ik helpen zaaien, wieden, schoffelen, sproeien en zien hoe alles groeide. Ik zag de bonen dikker en dikker worden. De aardbeien rijpen, de rabarber langs de slootkant uitdijen en de aardappelen drogen in de bak nadat ze waren losgeschud. Wat was er die zondagmorgen tijdens mijn preek nu het geval. Binnen de parochie zijn ze al tijden aan het proberen mij na het pensioen te betrekken bij de tuingroep. Toen ik dan ook zo vertelde over het volkstuintje van mijn vader, zagen ze in mij meteen al iemand met groene vingers die straks deel kon gaan uitmaken van één van de groepen die op dinsdag- en donderdagmorgen de begraafplaats en pastoorsbos bijhouden.

ZAAD EN AARDE

Wat ik ga doen als ik geen pastor meer ben, weet ik nog niet. Er zijn al wel heel wat ‘aanbiedingen’ bij mij binnen gekomen. Ik zal zeker niet in een gat vallen. En ik heb ook van mijn vader op zijn volkstuin geleerd dat het niet allemaal van zelf gaat. Je kunt zaaien wat je wilt, maar als je niet meehelpt met schoffelen, wieden en sproeien wordt het niks. Ook ben je afhankelijk van het weer en de vruchtbaarheid van de aarde. Maar hoeveel kinderen in de grote steden kennen dat groeiproces van nabij? Ze kennen alleen de vruchten. Als je tegenwoordig bij de groenteboer komt, dan kun je allerlei vruchten kopen, uit binnen- en buitenland. Maar van heel dat proces dat daaraan voorafgegaan is, daar hebben de meesten geen weet van. We vergeten dat het lang kan duren voordat een zaadje vrucht draagt. En de trend van deze tijd is dat we alleen geïnteresseerd zijn in het product. Dat geldt ook bij het komen tot wereldvrede en het verminderen van de CO2-uitstoot. Wil je echt tot ommekeer en verandering komen, zul je meer de aandacht op de aarde moeten leggen dan op het zaad. Het zaaien zal nooit stoppen. Daar zorgt ‘het scheppend en bevrijdend bezig zijn van onze Schepper’ wel voor. Maar belangrijker is het dat het zaad ook kansen krijgt in de aarde. Pas als de aarde het woord ontvangt en in zich opneemt, kan er iets gebeuren. Wij zijn de aarde. Gods zaad daalt neer. Wij, die als aarde, het Woord ontvangen. Wij hebben de potentie in ons om vruchtbare aarde te zijn.

Pastor Johan Olling

 

 

© 2019 H. Corneliuskerk Limmen. Alle rechten voorbehouden. | Privacybeleid

ontwerp: designw.nl - technische realisatie: webheld.nl