Pastoraal woord

OP DE PEDALEN
 17 september 2021

EEN GLIMP VAN DE EEUWIGHEID

Laatst vroeg iemand me: “Ervaart u God wel eens, pastor?”. Ik vond dat een moeilijke vraag… Want als ik eerlijk ben weet ik niet wie of hoe God precies is, en hoe God zich laat zien. Het enige wat ik kan beschrijven is dat, wanneer ik de diepte of de schoonheid van het bestaan ervaar, het is alsof ik een ‘glimp van de eeuwigheid’ zie of voel. En als je probeert dat woorden te geven, zou ik het beschrijven alsof ‘de hemel de aarde even aanraakt’. Ik denk dat iedereen dat wel eens ervaren heeft. Bijvoorbeeld als je op een prachtige herfstdag in het bos fietst en de zon door de bomen schijnt. De kleuren van de bladeren zijn zò prachtig dat je er bijna tranen van in de ogen krijgt. Of wanneer je als gezin met kinderen en kleinkinderen aan tafel zit te eten en je samen op het leven toast en ook denkt aan degenen die er niet meer zijn. ‘Een glimp van de Eeuwigheid’.

JAARTHEMA: 2021-2022: ‘LAAT DE HEMEL DE AARDE RAKEN’

Ik denk bij dit alles ook aan een talentvolle student die ik laatst sprak. Zij koos ervoor om haar studie even op te schorten en te gaan helpen bij de vluchtelingen op Lesbos. Een onvoorstelbaar grote problematiek en één kleine mens die het verschil probeert te gaan maken. ‘Een glimp van de eeuwigheid’. En wat te denken van de onmacht die je voelt als je naar het journaal kijkt. Bij natuurrampen en oorlogen die zoveel verdriet en ellende met zich meebrengen. Ook dan voel je in jezelf iets opborrelen: “Dit kan tòch niet het laatste woord zijn. Er moet toch een betere wereld mogelijk zijn”. ‘De hemel raakt je hart aan’. Zo ook bij een ziekenbezoek. Je weet dat iemand gaat sterven, en je kijkt elkaar diep in de ogen. Je hebt veel meer vragen dan antwoorden bij zoveel lijden en pijn. Maar toch kun je je samen gedragen voelen in dat moeilijke ogenblik. ‘Een glimp van de eeuwigheid’. Ook in mooie kunst, muziek, film en boeken ervaar ik iets wat ons platte menselijke bestaan te boven gaat. Ik heb in mijn geloofsopvoeding geleerd om bij die momenten God te noemen, Bijbelverhalen te vertellen, te bidden, te danken en liederen te zingen. Ik ben daar blij mee, omdat het mij helpt die momenten nog dieper te beleven en er vormen en woorden aan te geven. Maar ik kan me ook heel goed voorstellen dat anderen die precies hetzelfde ervaren niet de behoefte hebben om ‘God’ erbij te halen. Maar dat gevoel en die ervaring van ‘de Hemel die de aarde raakt’ en ‘die glimp van de Eeuwigheid’ herkennen we allemaal. Daar willen we het komend seizoen met het jaarthema van onze parochie in het bijzonder bij stil staan.

Pastor Johan Olling

© 2019 H. Corneliuskerk Limmen. Alle rechten voorbehouden. | Privacybeleid

ontwerp: designw.nl - technische realisatie: webheld.nl