Pastoraal woord

OP DE PEDALE

14 mei 2021

VLAK NA HET OVERLIJDEN IS JE DIERBARE NIET HELEMAAL WEG

Vlak na het overlijden van een dierbare heb je af en toe het sterke gevoel dat hij of zij niet helemaal weg is. Je voelt dan zijn of haar aanwezigheid. Af en toe duikt je overleden dierbare op, onverwacht. Maar er komt een moment dat je je realiseert dat hij of zij definitief verdwenen is en de inspiratie minder levend is. Uitgedoofd. Vlak na de uitvaart is er veel te doen. Er zijn ontroerende brieven met troostende woorden. Mensen komen op bezoek en houden je dierbare herinneringen voor, leuke verhalen van weleer. Er is veel te regelen. Maar stilaan verstomt de belangstelling. Je moet op eigen kracht verder. Ineens wordt al te duidelijk dat je de ergste pijn nooit meer met die ene lieve mens kunt delen. De ander is weg. Echt weg, voor altijd. Dat begint met vlagen door te dringen. Het afscheid is voorgoed. De dood is definitief, en dat is elke ochtend opnieuw een verbijsterende ontdekking. Zo stel ik me ook de gevoelens voor van de leerlingen 40 dagen na Pasen in het verhaal van Hemelvaart. Het is echt uit.

ZIJN WE DIE TWEE MANNEN NIET EERDER TEGENGEKOMEN

Maar dan is er opeens een ommekeer in het geloofsverhaal. Er verschijnen in het geloofsverhaal uit het boek Handelingen opeens twee mannen in witte gewaden die tot de leerlingen zeggen; “Mannen van Galilea, wat staart ge naar de hemel.” Zijn we die twee mannen niet eerder tegengekomen? “Wat staat ge naar de hemel te kijken”. Die woorden klinken als in het Paasverhaal uit het evangelie van Lucas, (Lucas waarvan gezegd wordt dat het boek Handelingen ook uit zijn hand komt). In het Opstandingsverhaal van Lucas verschijnen ook twee mannen in witte stralende gewaden. En in het Paasverhaal horen we hen zeggen: “Waarom zoek je de levenden bij de doden?” De boodschap van deze twee mannen in witte gewaden is in het Paasverhaal gelijk aan die in het geloofsverhaal van hemelvaart. “Waarom zoek je de levenden bij de doden?” en “Wat sta je naar de hemel te kijken”. In beide uitspraken klinkt door: Kijk om je heen, daar vlak bij je moet je zoeken. Niet bij de doden, niet boven in de wolken, in de hemel. Kijk naar de mensen om je heen, samen met en voor hen moet je die vertrokken Jezus weer levend maken. Daar kun je hem vinden. En dan denk ik altijd aan de hemelvaarstskerk boven op de Olijfberg. Onder die toren staan twee voetafdrukken. Die twee voetafdrukken staan voor de voetafdrukken van Jezus. En ook daar is de uitleg en de boodschap: “wat sta je naar de hemel te kijken”. Kijk naar mijn voetafdrukken. Kijk naar alles wat ik hier op aarde achtergelaten heb. Jezus mag dan wel voorgoed uit ons leven verdwenen zijn, hij heeft ons wel een opdracht meegegeven. En in het uitvoeren van die opdracht zal Hij bij ons zijn. En ….. naar de hemel staarden we niet meer.

Pastor Johan Olling

 

© 2019 H. Corneliuskerk Limmen. Alle rechten voorbehouden. | Privacybeleid

ontwerp: designw.nl - technische realisatie: webheld.nl