Vorige week sprak ik in een preekje in een doordeweekse viering over familieverhoudingen vanuit de lezing dat Jezus in Nazareth vooral gezien wordt als zoon van Maria en Jozef de timmerman. Ik merkte aan de reacties dat het heel herkenbaar was wat ik daarover zei. In een gezin zijn er vaak vaste rolverdelingen die blijven, ook al ben je 60+. De jongste blijft de jongste en de oudste de oudste en de middeltje de middelste. En zo kan dat ook in een kleine gemeenschap gaan. Je wordt op een bepaalde manier gezien. Als kind van die en die familie of verbonden met wie je was als kind. Soms is dat fijn. Maar het kan ook in de weg staan om oog te hebben voor wie je werkelijk bent, of bent geworden. Zo’n lezing is dan een uitnodiging om een ander onbevangen tegemoet te treden. Ook de Ander met een hoofdletter.
Hartelijke groet,
Pastor Eugène Brussee, diaken
|
