Woensdag 8 april 2026 – De reisdag van Limmen naar Torremolinos
Om 5.45 uur stonden alle reisgenoten van de parochiereis naar Andalusië vóór de Corneliuskerk om hun bagage in de bus te laten plaatsen. Iedereen was vol goede zin en mooi op tijd. Vóór 6.00 uur reed de bus van Bak-reizen Limmen uit richting Schiphol. De knop was snel om. Het piekeren en wakker liggen de nacht voor het vertrek, lieten we achter ons. De reis verliep voorspoedig. Even na 12.00 uur landde de groep van 42 reisgenoten in Malaga, Spanje.
We maakten kennis met Mireille die ons als assistent zou helpen en begeleiden. Er was meteen een klik met haar. Wel viel tegen dat het er regende. Daarbij zat het ook een beetje tegen dat de kamers in het hotel nog niet klaar waren. Maar niet getreurd. We maakten van de gelegenheid gebruik de ruimte bij de bar te verlevendigen en in beslag te nemen. Dit gezellige samenzijn versterkte de onderlinge band en kwam de sfeer alleen maar ten goede. De kop is er af.
Wandelen naar de kerk van St Michael
Nadat de sleutels van de kamers uitgedeeld waren, spraken we af een wandeling te maken naar het oude centrum van Torremolinos. Een behoorlijke klim! Boven op de berg stond nog een oude uitkijktoren uit de tijd van de Moren. Gelukkig was er een lift naar de top van het historische dorpje waar een achttal van de groep dankbaar gebruik van hebben gemaakt.
Daarboven bezochten we het kerkje van de patroonheilige van Torremolinos: Sint Michael. De legende lijkt erg veel op het verhaal van Joris en de draak. Velen verdwenen nog even in de gezellige winkeltjes en we sloten samen af met een wandeling over de boulevard.
Het was ondertussen opgehouden met regenen en flanerend langs het strand zagen we ook nog zandsculpturen met mythologische afbeeldingen. Ja, mooi om iets van Torremolinos te hebben gezien waar veel toeristen niet aan toe komen.
Om 19.30 uur sloten we de dag af met een korte bijeenkomst en een bezinning rond de drie wereldgodsdiensten waarna we aanschoven aan het dinerbuffet. Een eetfabriek in een gigantisch grote eetzaal waar gezinnen, hele families en ook wij ons tegoed konden doen aan een overdaad aan heerlijk eten.
Donderdag 9 april 2026 – Een bezoek aan het Alhambra en Granada
Vandaag stond een bezoek gepland naar Granada, naar men zegt de mooiste stad van Andalusië. Jammer genoeg hadden we een zieke in de groep. Ze had iets verkeerds gegeten en moest in het hotel blijven. Heel sneu want ze had zich juist zo verheugd op het Moorse sprookjespaleis Alhambra.
Het Alhambra is een stad in een stad met paleizen, geurende tuinen, forten en baden, het geheel omgeven door dikke muren. Omdat onze groep te groot was, waren er twee gidsen nodig om ons in twee aparte groepen meer dan twee uur lang rond te leiden. Jammer dat het leger van Napoleon bij het moeten verlaten van het Alhambra met buskruit zo veel torens opgeblazen heeft.
Na deze lange wandeling vol met verhalen en informatie smaakte de lunch daarna uitstekend. Daarna werden we met de bus naar een ander gedeelte van Granada gereden om daar een wandeling te maken door de kronkelstraatjes van de oude Arabische wijk Albaycín. De wandeltocht bracht ons naar een plek die vrij zicht bood op het het Alhambra. Van een afstand is goed te zien hoe imposant dit monument is. Ook de sneeuw op de Sierra Nevada op de achtergrond was duidelijk zichtbaar.
Maar daar werd duidelijk dat de dag te vermoeiend was geweest voor velen van de groep. De temperatuur van 31 graden en het klimmen en afdalen over de trappen door de soms smalle steegjes eiste zijn tol. Na nog een bezoek aan het museum dat ging over de martelpraktijken tijdens de Inquisitie besloten we taxi’s in te schakelen om een achttal reisgenoten naar de plek te brengen waar de bus ons weer naar Malaga terug zou rijden. Door dit alles was alles behoorlijk uitgelopen en werd besloten om meteen bij aankomst in het hotel ons aan te sluiten bij het dinerbuffet. Voldaan van het lekkere eten en met vermoeide benen zochten we al gauw de kamers op om uitgerust klaar te zijn voor de dagen en bezienswaardigheden die nog op de agenda staan de komende dagen.
Vrijdag 10 april 2026 – Een ochtendwandeling door Mijas en naar Ronda
Deze vrijdag zal een relaxtere dag worden. Alle reisgenoten zijn uitgerust en gezond de bus ingestapt. Na een korte rit reden we het witte dorp Mijas binnen. Prachtig gelegen tegen de bergwand aan. Het dorp moest duidelijk nog wakker worden. Plaatselijke voorbijgangers die Engels spraken, vertelden ons dat veel bewoners aan het werk zijn, maar ook dat veel appartementen maar 6 maanden in het jaar bewoond worden door overwinteraars. Mijas is een schoon dorp met heel veel kleurrijk aardewerk met bloemen en planten. We liepen o. a. langs een molen en een stierengevecht-stadion. Ook bezochten we een buurtkerkje dat gewijd is aan St. Anna en spontaan werd een meerstemmige Taizé-acclamatie ingezet. Hadden we de dag er voor de koffie erg gemist, nu zorgden we ervoor dat het ons geen tweede keer zou gebeuren.
Ronda, de stad op de rand van een groot plateau
Onze volgende stop deze dag is Ronda. Het plan was om eerst de stierenvechtersarena te bezoeken, maar een telefoontje vanuit het restaurant maakte ons duidelijk dat we daar werden verwacht, omdat een volgende groep na ons ook het restaurant nodig had. Daar zaten we weer, samen aan tafel voor een heerlijk driegangenmenu. Ik denk dat velen na deze reis zullen moeten afkicken en afvallen. Wat ook heel bijzonder was, dat het restaurant waar we de lunch hadden, hetzelfde restaurant was waar Theo, Lianne 15 jaar geleden ten huwelijk vroeg. Dat moest dus even herdacht en nagespeeld worden.
Het programma werd door dit alles omgegooid en wat tijd betreft aangepast. We begonnen nu met de stierenvechtersarena en het bijbehorende museum. De discussie over het dierenleed en het pijnigen van de stieren was daarbij gespreksonderwerp nummer één.
Daarna liepen we naar de wereldberoemde stenen brug over een heel diep ravijn die de historische stad verbindt met de nieuwe stad. Dat wil je met eigen ogen zien en op de foto zetten om het thuisfront te bewijzen dat je in Ronda bent geweest.
Ten slotte bezochten we de kerk die op de plek staat waar eerder een Romeinse tempel en later een prachtige moskee heeft gestaan. Nu stonden wij daar stil bij het beeld van de ‘Maagd van de Grootste Smart’ en het lijden van zoveel moeders en ouders rond hun overleden kinderen en dierbaren. Zij die machteloos moeten toekijken zoals Maria tijdens de kruisweg van haar zoon. Ook stonden we stil bij Co Kerssens die vlakbij Ronda in 2010 overleed tijdens een noodlottig ongeluk. Dat gebeurde tijdens de monsterfietstocht van Limmen naar Burkina Faso.
Nadat we het programma hadden afgewerkt, bracht de bus ons weer naar het hotel. Er bleef nog wat tijd over om je even op te frissen voor de afsluitingsbijeenkomst en het dinerbuffet.
Wordt vervolgd!
Foto’s: Gré Snel
