We beginnen een nieuw jaar met een nieuw thema: ‘Verbinden vanuit het hart’. Verbonden met de thema’s van twee jubilerende kerken in onze regio: de Willibrorduskerk in Heiloo die in 2027 al 100 jaar bestaat en de Corneliuskerk in Limmen die in 2027 zelfs 125 jaar bestaat.
In het woord ‘verbinden’ zit iets actiefs. Iets waar je zelf moeite voor moet (blijven) doen. Die verbinding geldt naar God en naar elkaar. Vanuit God is die wil tot verbinding er al. Wij hoeven daar alleen maar op in te gaan.
De verbinding met de ander geldt zowel naar mensen in de eigen kerk als daarbuiten. Mensen in de omgeving van onze kerken hebben vaak nog wel ergens een binding met de kerk. Daarom is het een belangrijke opdracht om met hen verbinding te zoeken.
We willen als kerken namelijk niet een naar binnen gerichte gemeenschap zijn maar open en vindbaar. Om degenen die dat willen de gelegenheid te geven zich te verbinden met ons.
Dat alles is iets van het hart. Want vanuit het hart verbinden we ons in liefde met elkaar. Je kunt je namelijk ook verbinden met mensen in het negatieve. Door samen te klagen bijvoorbeeld over alles wat niet goed gaat. Verbinden vanuit het hart geeft daarom de goede richting aan.
In een Eucharistieviering worden we opgeroepen ‘ons hart te richten naar de Heer’ en als we elkaar de vrede toewensen dan is het de bedoeling dat we dat van harte doen en niet als een soort automatisme.
Bovendien heeft liefde in ons geloof altijd met God te maken. In de Bijbel lezen we dat God liefde is. En we zingen in onze kerken ‘Daar waar vriendschap is en liefde, daar is God.’ Als je dat serieus neemt is God aanwezig waar mensen elkaar liefhebben.
Juist in een tijd waarin mensen zich meer als individu opstellen en niet als onderdeel van een gemeenschap is het belangrijk om als kerken aandacht te vragen voor die verbinding vanuit het hart. Met God en met elkaar.
Pastor Eugène Brussee, diaken
