Begrafenisvereniging St. Martinus Limmen

De vereniging vandaag

Begrafenisvereniging St. Martinus Limmen heeft momenteel nog 480 leden. De vereniging blijft haar verplichtingen tegenover deze leden nakomen, maar neemt geen nieuwe leden meer aan.

Bij overlijden stelt de vereniging twee dragers beschikbaar en verstrekt zij een vergoeding van € 185,- voor het vervoer van de overledene van het sterfhuis naar de kerk of het crematorium.

Willen leden gebruikmaken van meer dan twee dragers, dan geldt een aanvullende vergoeding van € 45,- per extra drager. Leden kunnen voor het regelen van de dragers en de vergoeding contact opnemen met Louis Al.

Ook niet-leden kunnen gebruikmaken van dragers. Bij een begrafenis op het kerkhof zijn voor niet-leden minimaal twee dragers verplicht. De kosten bedragen € 45,- per drager.

Hoe het vroeger ging

Vroeger was het dragen van een overledene naar het graf een taak van de buren. Dit werd ook wel burenplicht genoemd. De buren begeleidden de overledene van het sterfhuis naar de kerk en vervolgens naar het kerkhof.

Het overlijden en de uitvaart waren in die tijd sterk verbonden met de katholieke kerk. Sacramenten, gebeden en kerkelijke rituelen speelden een belangrijke rol bij het afscheid. Na het overlijden werd thuis bij de overledene meerdere keren de rozenkrans gebeden. Na drie dagen volgden de uitvaartdienst en de begrafenis op het kerkhof.

De oprichting van de vereniging

Aan het begin van de vorige eeuw veranderde het leven in Limmen. Door de industrialisatie en de schaalvergroting in de land- en tuinbouw kwamen er steeds meer bedrijven. Ook gingen steeds meer mensen in loondienst werken. Daardoor waren buren niet altijd beschikbaar om bij een begrafenis te helpen.

Om hierin te voorzien, werd Begrafenisvereniging St. Martinus op 31 juli 1933 opgericht. De vereniging begon met een lening van 800 gulden van de heer Jan de Winter, die samen met zijn zus Geertje aan de Kerkweg woonde. Over deze lening werd jaarlijks 5% rente betaald. De laatste aflossing vond plaats in 1942.

Veranderingen in de uitvaart

In het verleden was cremeren binnen de katholieke kerk geen gebruikelijke vorm van afscheid nemen. Vanaf de jaren tachtig van de vorige eeuw kwam cremeren geleidelijk meer in gebruik. Het aantal crematies is sindsdien verder toegenomen.

Ook de manier waarop we tegenwoordig met de dood omgaan, is veranderd. Er zijn veel meer mogelijkheden om op een persoonlijke manier afscheid te nemen van een overledene. Het afscheid staat steeds vaker los van de kerk, omdat mensen zich minder sterk met de kerk verbonden voelen.

Dat is soms jammer, zeker wanneer de overledene zelf wel een band had met onze parochie.

Een waardig afscheid blijft belangrijk

Wanneer een overledene op ons kerkhof wordt begraven, is de betrokkenheid van de familie steeds duidelijker zichtbaar. In de meeste gevallen wordt de begrafenis begeleid door minimaal twee dragers.

Zij helpen om de begrafenis zorgvuldig en in goede orde te laten verlopen. Zo dragen zij bij aan een respectvol en waardig afscheid van de overledene.