Deze vrijdag zal een relaxtere dag worden. Alle reisgenoten zijn uitgerust en gezond de bus ingestapt. Na een korte rit reden we het witte dorp Mijas binnen. Prachtig gelegen tegen de bergwand aan. Het dorp moest duidelijk nog wakker worden. Plaatselijke voorbijgangers die Engels spraken, vertelden ons dat veel bewoners aan het werk zijn, maar ook dat veel appartementen maar 6 maanden in het jaar bewoond worden door overwinteraars. Mijas is een schoon dorp met heel veel kleurrijk aardewerk met bloemen en planten. We liepen o. a. langs een molen en een stierengevecht-stadion. Ook bezochten we een buurtkerkje dat gewijd is aan St. Anna en spontaan werd een meerstemmige Taizé-acclamatie ingezet. Hadden we de dag er voor de koffie erg gemist, nu zorgden we ervoor dat het ons geen tweede keer zou gebeuren.
Ronda, de stad op de rand van een groot plateau
Onze volgende stop deze dag is Ronda. Het plan was om eerst de stierenvechtersarena te bezoeken, maar een telefoontje vanuit het restaurant maakte ons duidelijk dat we in het restaurant werden verwacht, omdat een volgende groep na ons ook het restaurant nodig had. Daar zaten we weer, samen aan tafel voor een heerlijk driegangenmenu. Ik denk dat velen na deze reis zullen moeten afkicken en afvallen. Wat ook heel bijzonder was, dat het restaurant waar we de lunch hadden, hetzelfde restaurant was waar Theo, Lianne 15 jaar geleden ten huwelijk vroeg. Dat moest dus even herdacht en nagespeeld worden.
Het programma werd door dit alles omgegooid en wat tijd betreft aangepast. We begonnen nu met de stierenvechtersarena en het bijbehorende museum. De discussie over het dierenleed en het pijnigen van de stieren was daarbij gespreksonderwerp nummer één.
Daarna liepen we naar de wereldberoemde stenen brug over een heel diep ravijn die de historische stad verbindt met de nieuwe stad. Dat wil je met eigen ogen zien en op de foto zetten om het thuisfront te bewijzen dat je in Ronda bent geweest.
Ten slotte bezochten we de kerk die op de plek staat waar eerder een Romeinse tempel en later een prachtige moskee heeft gestaan. In de kerk stonden wij stil bij het beeld van de ‘Maagd van de Grootste Smart’ en het lijden van zoveel moeders en ouders rond hun overleden kinderen en dierbaren. Zij die machteloos moeten toekijken zoals Maria tijdens de kruisweg van haar zoon. Ook stonden we stil bij Co Kerssens die vlakbij Ronda in 2010 overleed tijdens een noodlottig ongeluk. Dat gebeurde tijdens de monsterfietstocht van Limmen naar Burkina Faso.
Nadat we het programma hadden afgewerkt, bracht de bus ons weer naar het hotel. Er bleef nog wat tijd over om je even op te frissen voor de afsluitingsbijeenkomst en het dinerbuffet.
Geef je op voor onze nieuwsbrief
