Eenieder was op tijd opgestaan om te ontbijten en de koffer klaar te zetten voor het vertrek vanuit Torremolinos naar het volgende Hotel in Rota. Het hotel ligt aan de Atlantische Oceaan (Costa de la Luz). De busrit verliep heel plezierig, vooral ook omdat er alle ruimte was voor een koffiestop. Maar de meest bijzondere stop op weg naar Rota was Gibraltar. Dit laatste stukje Groot- Brittannië op het Europese vasteland was voor velen een hele ervaring. Dankzij de strategische ligging is deze Engelse kolonie al jaren een twistpunt tussen de Spanjaarden en de Britten.
Nadat we buiten het grondgebied van Engeland de bus waren uitgestapt en we wandelend langs de douane liepen om de paspoorten te laten zien, was het wel even wachten op de twee minibusjes. Het bleek dat het minibusbedrijf een verkeerde datum had genoteerd. Gelukkig was een ander bedrijf in staat ons de rots van Gibraltar op te rijden. Een hele ervaring. Het voelde of je in Engeland was, met dat onderscheid dat men er wel rechts rijdt. We mochten even uitstappen op het zuidpunt van het eiland bij de vuurtoren en zagen Marokko aan de overkant liggen. Toen slalomde we met de minibus door tunnels, scherpe bochten, langs voetgangers en fietsers. Maar gelukkig ging het allemaal goed.
Het hoogtepunt was een wandeling door grotten met stalagmieten en stalactieten. Met geluid- en bewegende kleureffecten keken we onze ogen uit. Het was een ware verrassing. Het mooie uitzicht vanaf de rots op het Britse conclaaf en het zien landen en opstijgen van de vliegtuigen kreeg al onze aandacht. Spoorbomen die open en dicht gingen voor verkeer en wandelaars als er weer een vliegtuig voorbijkwam. En waar natuurlijk ook tijd voor uitgetrokken werd, waren de berberaapjes die daar vrij rondlopen en weten dat er bij toeristen eten te krijgen is.
In het centrum kregen we toen nog een echte Engelse maaltijd met ‘fish and chips’. Na het eten werd ons duidelijk dat onze autobus de opdracht had gekregen ons in Gibraltar op te halen. Dat was niet zo’n goed idee, want dat betekende dat we alle koffers uit de bus moesten halen en met koffers en al langs de douane moesten lopen om aan de andere kant de koffers weer in de bus te deponeren. Het was nou eenmaal zo, want er wordt veel gesmokkeld in en rond Gibraltar, zo werd ons gezegd.
Toen we weer goed en wel op de tolweg reden en daarna richting Rota, nam onze nieuwsgierigheid toe over de ligging en faciliteiten van het hotel dat ons de komende drie dagen zou huisvesten. Nou we keken onze ogen uit. We dachten dat we in Torremolinos al het topje van kwaliteit, hygiëne en service hadden bereikt, maar het zou best kunnen dat dit hotel het de komende dagen gaat overtreffen.
Geef je op voor onze nieuwsbrief
