Na weer een heerlijk ontbijt vertrokken we naar Cádiz. Deze fascinerende havenstad is de oudste bewoonde stad van West-Europa, gesticht in 1100 v. Chr. door de Feniciërs. De hoogtijdagen vierde Cádiz in de 18e eeuw. Het was toen het centrum van de Spaanse handel met de Nieuwe Wereld en groeide uit tot de rijkste en meest kosmopolitische stad van Spanje. Vandaag de dag is deze bloeiperiode nog goed zichtbaar in de oude binnenstad, die bijna volledig omgeven is door water. We wandelden dan ook door die binnenstad.
We waren zo vroeg dat er nog geen koffie werd verkocht op de terrassen, wel aan de bar. Sommigen bezochten de parochiekerk terwijl de grote kathedraal van Cádiz alleen van buiten te bewonderen was en potdicht bleef voor ons. We bezochten de grote overdekte vismarkt. Elke dag is er volop aanvoer van verse vis, groenten, fruit en nog veel meer. We keken onze ogen uit. We liepen nog even naar de rand van de Atlantische Oceaan waar iemand van onze groep vertelde twee walvissen te hebben gezien.
Na ons bezoek aan Cádiz gingen we op weg naar Jerez. Jerez is het belangrijkste hippische centrum van Spanje dankzij de aanwezigheid van de wereldberoemde ‘Koninklijke Andalusische School van de Hippische Kunst’. Er worden paarden en ruiters getraind en dagelijks vinden er shows plaats. We reden meteen door naar zo’n stoeterij om er om 12.00 uur een show te bezoeken. We genoten van de show met fraaie, barokke paarden.
Daarna bracht de chauffeur ons naar het restaurant voor de lunch. Alles liep vandaag, wat tijd betreft, op rolletjes. Na de lunch liepen we door Jerez naar een sherrybodega. Al wandelend door de straten drong de geur van sherry al door de witgekalkte muren van de bodega’s heen. Op de muren stonden de namen van de grote landeigenaren. We kregen een rondleiding bij de bodega ‘Lustau’. Jammer genoeg was de uitleg in het Engels en waren de technische woorden en uitleg niet voor iedereen te volgen, maar het proeven van de verschillende wijnen en sherry was in het Nederlands en ging eenieder goed af. Daarna reden we weer richting ons hotel in Rota en was er tijd voor ontspanning bij het zwembad of bij het strand. Jammer genoeg kwam een van de deelnemers er achter dat haar paspoort zoek was. Mireille, onze zeer gewaardeerde en geliefde ‘assistent’ stond meteen klaar om mee te gaan om aangifte te doen bij de politie. Hoe het gaat aflopen weten we nog niet. Er werd eerst contact opgenomen met Transavia, wat te doen.
Geef je op voor onze nieuwsbrief
