Deze ochtend mochten we uitslapen. Om 10.00 uur zou de bus vertrekken naar Malaga, waar we ‘s avonds het vliegtuig zouden nemen naar Schiphol. Sommigen gingen eerst hun koffer pakken voordat er werd ontbeten, weer anderen waren al vroeg opgestaan en zaten al in de ontbijtzaal. We hadden vandaag alle tijd en een extra lange koffiebreak onderweg naar Malaga hadden we wel verdiend.
Het was druk rond Malaga en we wandelden pas om 14.00 uur heerlijk in het zonnetje met 26 graden door het gezellige centrum. We konden bij aankomst alles in de bus laten liggen want dezelfde bus zou ons om 16.45 uur oppikken om ons naar het vliegveld te brengen. In de tijd daartussen was eenieder vrij te gaan en staan waar ze wilden. De meesten zagen we terug ergens op een terrasje rond het Romeins theater. We waren daarna snel Malaga uit en nadat iedereen zijn koffer en eigendommen verzameld had, namen we afscheid ven de chauffeur en natuurlijk Mireille. Het afscheid was hartelijk en vol dankbaarheid. Alle deelnemers namen heel persoonlijk afscheid van haar en Ruud deed dat ook nog namens de hele groep met een envelop met daarin een fooi. Ik denk dat we Mireille nog wel een keer zullen ontmoeten tijdens een volgende reis of in Nederland. We houden contact.
Wat er daarna bij het inchecken allemaal gebeurde is met geen pen te beschrijven. De jongedames van de balie, van wie er maar één een beetje Engels sprak, hadden aan twee personen hetzelfde ticket met dezelfde stoel en naam uitgedeeld. Dit alles gaf nogal wat vertraging bij de wachtrij. Gelukkig kwamen we er bij de gate, voor we het vliegtuig in gingen, achter wie de ontvangers waren van de twee tickets en zo kon het probleem snel worden opgelost. Verder was er een deelnemer met een te grote cabinekoffer. Ze moest 105 euro extra betalen en als dat niet betaald zou worden, zou de groep in zijn geheel niet meekunnen, zo werd ons gezegd. De betaalpas van ING werkte niet dus met de vier deelnemers die nog niet ingecheckt waren, werd een collecte gehouden. En ja hoor we kwamen tot 110 euro.
Ondertussen had onze Transavia-vlucht een uur vertraging en zat er niet anders op dan wachten. Voor enkelen gaf dat de mogelijkheid de wedstrijd AZ-Donetsk tot het eind te volgen.
De vlucht verliep daarna zonder problemen en voor middernacht landden we op Schiphol. Wel was het nog even zoeken naar de uitgang, want veel deuren waren gesloten en het advies van Schipholmedewerkers was ook niet altijd correct. De bus stond al op ons te wachten en om 02.00 uur zagen we in het duister de verlichte toren van de Corneliuskerk voor ons opdoemen. Er stonden familieleden te wachten en na een hartelijk en dankbaar afscheid sloten we een heerlijke afwisselende en volle week in Andalusië af.
Geef je op voor onze nieuwsbrief
